تبليغاتX
سیاهه ی مسیرها

 

سفال تنش را

                   از گرد لباس تكاند

و با صداي خفه اش

موسيقي محلي دوست داشتني اش را

زير دوش زمزمه كرد

 

«دختري از دور دست مي آيد

پياله اي گندم با اوست

و به شمار گندمها

خال در دست و پايش

در دستي آينه دارد

و با دستي ديگر خو يشتن را مي آرايد»

و دستي ديگر

 

پاهايش حركات موزون را

                                      از خاطر برد

بوي خاك بتدريج در رگهايش

                                            ريشه دواند

و شانه از زير موهايش لغزيد

ديگر براي چه بايد دستش به آينه باشد

اين سفال عريان دربند زفاف است

لباسي سفيد برايش بياوريد

لباسي سفيد برايش بياوريد...

 

                                                                                                        اسفند 77

+ نوشته شده در  دوشنبه 26 شهریور1386ساعت 15:27  توسط سجاد گودرزی  | 

                        
ایستاده با درخت
با قامتی بلند
مسیحی آویزان از زمین
و سرانگشتان بی شمارش طوفان را برش می دهد

 بر پیشانی اش پنجره ای می روید
با منظری از
خمیازه ی كشدار سروهای بی ریشه
و تابوت دری
كه بر شانه های مردم تحلیل می رود

 ایستاده با باد و
بریده   بریده   می زید 

                                                                                              آبان 81

+ نوشته شده در  پنجشنبه 15 شهریور1386ساعت 0:32  توسط سجاد گودرزی  |